Stichting Castraatje Online

In mijn werk kan ik al mijn dierenliefde kwijt

Kattenmanieren december 2000

Dierenartsassistent Ronald van Soest.

Vorige maand hebben we in Kattenmanieren uitvoerig aandacht besteed aan het goede werk dat Stichting Hart voor Kansloze Dieren voornamelijk uitvoert voor zwerfkatten in de Amsterdamse Bijlmermeer. Deze maand vertellen dierenarts Chris Polanen en zijn assistent Ronald van Soest, beiden aan de stichting verbonden, over de medische behandelwijze van hun dieren.

Het werk van Ronald van Soest bestaat uit de verkoop van voeding en medicijnen, informatie verstrekken over vaccineren, ontwormen en vlooienbestrijding. En uiteraard de dierenarts assisteren tijdens diens spreekuur. De diergeneeskundige praktijk waar Ronald werkzaam is heeft veel contacten met een praktijk in Suriname en ook daar is hij actief bij betrokken.

Dankbaar gebruik

Veel mensen denken dat ik mijn beroep bewust gekozen heb, maar dat is niet zo, vertelt Ronald. Ik heb mij altijd aangetrokken gevoeld tot dieren. Ik houd ook van mensen, maar mijn liefde voor dieren is anders, die zal altijd onvoorwaardelijk zijn. En toen ik in de Bijlmermeer met veel dierenleed werd geconfronteerd, besloot ik mij dan ook voor hen in te zetten. Daarbij merkte ik dat dieren heel dankbaar zijn voor hetgeen je voor ze doet. En dat is ook dierenarts Chris Polanen opgevallen. Het is voor iedereen duidelijk dat Ronald een speciale band met katten heeft en ze erg goed kan inschatten. Eigenlijk heb ik nog nooit iemand met katten om zien gaan zoals hij. In de praktijk maken wij er dankbaar gebruik van en schakelen we hem altijd in als er een kat onderzocht of behandeld moet worden. Een goed voorbeeld is zijn manier van katten vasthouden als er bloed afgenomen wordt. Terwijl Ronald de kat zo stevig vast heeft dat deze zich niet kan bewegen, geeft hij hem een paar kusjes op de kop en spreekt hem geruststellend toe. En dat werkt. Ook voor de eigenaar is het erg fijn te zien dat er liefdevol met het dier wordt omgesprongen en het maakt sommige behandelingen minder zwaar. Door middel van Ronalds techniek hoeven wij katten voor bijvoorbeeld bloedafname vrijwel nooit meer te verdoven, aldus dokter Chris Polanen.

Grote motivatie

Ronalds medische kennis, gecombineerd met zijn sociale vaardigheden maken de dierenartsassistent tot een veelvuldig bezochte vraagbaak. In de praktijk weten cliënten Ronald goed te vinden, vertelt Chris Polanen. Als mensen een zwerfkat hebben gesignaleerd, een kat willen herplaatsen, of juist een kat willen nemen, lopen ze geregeld binnen voor advies. Met Ronald kan onze praktijk op dit terrein extra service bieden. Erg prettig voor de mensen dus, maar Ronald gaat het in eerste instantie om de dieren. Het leuke van mijn beroep is dat ik dieren daadwerkelijk kan helpen, vertelt hij, en dat ik werk in een gemotiveerd medisch team. In de loop der jaren heb ik de diergeneeskunde op positieve wijze zien veranderen. Zo wordt er tegenwoordig meer preventief bloedonderzoek gedaan.Vroeger wachtte men bijvoorbeeld tot oude katten en honden klachten kregen, voordat men hun nierfunctie controleerde, maar dan ben je eigenlijk al te laat. In onze praktijk proberen we dat voor te zijn. Voorwaarde is dan natuurlijk wel dat mensen regelmatig met hun kat naar de dierenarts gaan. Ook adviseren we iemand die een nieuwe kat uit een asiel neemt of uit een omgeving waarin veel katten dicht op elkaar leven, een test te doen op leukemie en kattenaids. Dat kan veel leed voorkomen. Maar niet alleen de onderzoeken, ook de behandelmogelijkheden zijn toegenomen. Schildklieroperaties zijn in onze praktijk inmiddels routine geworden, aldus Ronald. Hoewel schildklierproblemen erg veel bij oude katten voorkomen, zag men er vroeger erg tegenop een oude kat te laten opereren. Tegenwoordig is dat gelukkig veel minder, want het is prachtig om te zien hoe deze katten na een dergelijke operatie opknappen. Ook meten we bij katten steeds vaker de bloeddruk en dat is hard nodig, want het is verbazingwekkend hoeveel er last hebben van een te hoge bloeddruk. Ook deze kan tegenwoordig goed  behandeld worden. Dieren met gecompliceerde problemen worden doorverwezen naar de universiteit of naar een specialist.

Verdriet en geluk

Het klinkt allemaal heel mooi: de broodnodige hulp die je kunt bieden, de dankbaarheid die mens en dier tonen, maar uiteraard kent het beroep van dierenartsassistent ook minder leuke kanten. Die laten zich inderdaad gemakkelijk raden, zegt Ronald. Schrijnend dierenleed bijvoorbeeld, waarbij geen goede medische behandeling mogelijk is of er van een dierwaardig bestaan geen sprake meer is. Dan is een patiënt uit zijn lijden verlossen de juiste keuze en de gevolgen van die beslissing zijn op zichzelf ook te verwerken. Moeilijker is het omgaan met het verdriet van de eigenaar. Voor sommigen komt het verdriet zo onverwacht en neemt het zulke grote vormen aan, dat ze besluiten nooit meer een huisdier te nemen. Simpelweg omdat ze die pijn nooit meer willen meemaken. De meeste van hen realiseren zich na een tijdje echter dat de pijn, die ze ervaren het gevolg is van de wijze waarop ze van hun overleden dier hielden. Die liefde willen ze op een nieuw huisdier overdragen, waar ze weer snel naar op zoek gaan.