Kattenmanieren oktober 2000

 

Stichting Hart voor Kansloze Dieren

 

Reeds tientallen jaren worden de bewoners in de Amsterdamse Bijlmermeer geconfronteerd met noodlijdende katten, honden, konijnen en vogels. Particulieren zetten zich liefdevol voor deze dieren in, met alle bijkomende emotionele en financiële consequenties. Om deze mensen met geldelijke middelen bij te staan, heeft Ronald van Soest in maart 1995 de Stichting Hart voor Kansloze Dieren opgericht, een organisatie waarvan het accent inmiddels naar de katten is verschoven. “ Zwerfkatten worden in toenemende mate gezien als de paria’s van de grote steden ”, aldus Ronald van Soest. “ Gelukkig beschikken talloze Amsterdamse burgers over een groot hart en zetten ze zich dagelijks in voor noodlijdende poezen en katers. Echte zielige katten, die bang of ziek zijn, maar er met een bakje eten, vriendelijke aandacht, een huislijke sfeer en een ingrijpende medische verzorging weer helemaal bovenop komen. ”

 

Gerichte samenwerking

Om al deze mensen die zich belangeloos om dieren bekommeren die, waren ze in verkeerde handen gevallen, afgemaakt zouden worden, een financieel steuntje in de rug te geven, neemt Stichting Hart voor Kansloze Dieren de medische zorg op zich. Ronald vertelt: “ De meeste zwerfkatten die door ons ziek, verwilderd en agressief op straat, in stortkokers en containers worden gevonden, blijken na verloop van tijd vaak hele leuke, gezonde dieren te zijn, die je onmogelijk in had kunnen laten slapen. Wel zijn ze er in eerste instantie vaak slecht aan toe en hebben ze goede medische verzorging en intensieve individuele begeleiding nodig. De beheerders van de particuliere opvangadressen zijn met elkaar verbonden door middel van een telefooncirkel om dieren die in acute nood verkeren binnen enkele uren de noodzakelijke (medische) hulp te kunnen verlenen en te voeden. Eenmaal op het juiste adres beland, blijven de katten daar meestal. “ De dieren hebben behoefte aan stabiliteit ”, legt Ronald uit.

“ Het zwerversbestaan is ze niet in de koude kleren gaan zitten en de omschakeling naar een nieuwe omgeving zou veel problemen met zich mee kunnen brengen. Vandaar dat er momenteel zo’n driehonderd katten geplaatst zijn, verdeeld over vijfentwintig adressen. ” De dierenvrienden die aan het hoofd van deze adressen staan, vormen samen een collectief en worden ondersteund door de Stichting die, gezien de reacties, enorm doeltreffend werk verricht.  Diervriendelijkheid drijft ons, zegt Ronald, en elke kat die het dankzij ons een beetje beter maakt, versterkt onze idealistische opvatting.

Optimistisch

Mevrouw Jager uit Amsterdam heeft Ronald leren kennen als een onvermoeibare, inventieve optimist. “ Toen ik in december 1996 bij Ronald mijn nood klaagde over een “ wild Siameesje ” bij ons flatcomplex in de Bijlmermeer, besliste hij dat het diertje gevangen en gesocialiseerd moest worden. En dat was hard nodig, want het katje was erg agressief ” vertelt ze. Een andere Amsterdamse Stichting had het diertje eerder gevangen en gesteriliseerd, maar kon het niet bij iemand plaatsen. Het katje zou te wild zijn, reden om haar weer bij de flat terug te zetten. Met een afgesneden oorpunt, zodat ze te herkennen zou zijn als een gesteriliseerd poesje. “ Ik was verontwaardigd; het diertje zou de winter nooit overleven. Gelukkig kwam ik in contact met de Stichting Hart voor Kansloze Dieren. Ronald hielp mij het beestje te vangen met een kooi, wat wonderwel lukte. Eenmaal achter de tralies bleek het poesje echter helemaal niet boos te zijn, maar angstig, concludeerde Ronald. Hij liet Fientje – zoals we haar inmiddels gedoopt hadden – grondig medisch onderzoeken, hield haar drie weken in quarantaine en bracht haar daarna bij ons thuis, in een kooi .”

Er voltrok zich een wonder. “ Het schreeuwen, blazen, grommen en spugen nam langzaam af, precies zoals Ronald had voorspeld. Na veertien dagen kon Fientje haar verblijfskooi verlaten en werd ze een knus knuffelpoesje dat met onze al aanwezige rode kater een innige relatie aanging.” In haar nieuwe omgeving, waar vriendelijkheid de boventoon voert, voelde Fientje zich al gauw op haar gemak. Haar wilde neigingen werden minder en ook aan haar uiterlijk was al gauw te zien dat ze tot rust kwam. “ Fientje bleek een mooi Tonkineesje te zijn met een donkere vacht. Wonderbaarlijk wat je met diervriendelijkheid en wat geduld kunt bereiken.”

Dodelijk risico

Dierenarts Chris Polanen controleert samen met Ronald de gezondheid van elke kat die hen wordt toevertrouwd. Hij ent ze in tegen besmettelijke katten- en niesziekte en steriliseert of castreert ze. Volgens Ronald beseffen veel mensen nog steeds niet dat hun dieren bloot staan aan grote gevaren tijdens hun liefdesavonturen. “ De katten maken ongelukken mee en lopen tijdens vechtpartijen verwondingen, krabben en beten op. Maar ook dodelijke infectieziekten als het Feline Infectieuze Peritonitis (Fip) en Kattenaids (Fiv). ” En mensen die vreemde katten in huis opnemen kunnen bovendien te maken krijgen met nog een ander virus (FeLv), dat wordt overgedragen als katten lange tijd in elkaars nabijheid zijn. Katten grondig testen is dan ook broodnodig. “ Een kat opnemen zonder deze eerst uitvoerig te controleren kan ervoor zorgen dat elke kat in huis ziek wordt ”, aldus Chris Polanen. “ En net als Fiv is ook deze FeLv - ziekte dodelijk. Weten we na controle dat een dier besmet is, dan kunnen we deze isoleren zodat andere katten veilig zijn. ”

 

Stichting Castraatje.

“ Jong leven is mooi, maar je moet er wel voor kunnen zorgen ”, aldus Ronald. “En een zwervend bestaan wens je geen enkel dier toe. Het is erg triest te moeten zien hoe dieren van vuilnisbak tot container strompelen om eten te zoeken. Te zien dat ze hoogzwanger zijn en je af te vragen hoe het met de ongeboren kittens zal aflopen.” Om meer kattenleed te voorkomen, heeft Stichting Hart voor Kansloze Dieren in 1998 Stichting Castraatje opgericht, een neutralisatiefonds, bedoeld voor katten van eigenaren die geen geld hebben voor de castratie of sterilisatie van de zwervende dieren waar ze zich over ontfermen.  “ Het overschot aan katten is een ethisch probleem ”. Vertelt Ronald. “ Sterilisatie en castratie zijn de beste middelen om het aantal dieren te beperken. Bovendien is de levensverwachting van gecastreerde katers beduidend hoger dan die van hun ongecastreerde soortgenoten. Het verbetert hun sociale gedrag, waardoor ze minder kans lopen bij verkeersongelukken betrokken te raken en te worden geïnfecteerd met overdraagbare dodelijke ziekten. Daarnaast komen bij gesteriliseerde katten baarmoederinfecties niet meer voor en melkkliertumoren maar zelden."

 

Toekomstbeeld

De oorsprong van de kattenproblematiek ligt volgens Ronald bij de hoogbouw in de Bijlmermeer : “ Geen enkele kat die de weg van zijn bovenverdieping naar de straat gevonden heeft, loopt na zijn rondje in de wijk de lift in en drukt op het knopje van zevenhoog om naar huis te gaan. Eenmaal beneden gearriveerd blijven de katten daar en zijn ze gedwongen al zwervend in hun levensonderhoud te voorzien. De aangenomen en reeds ingezette sloop- en renovatieplannen voor de hoge flats in Amsterdam Zuidoost, waar het grootste werkterrein van de Stichting ligt, zouden voor Ronald een lichtpuntje kunnen betekenen. Maar ook deze baren hem zorgen: flats die genomineerd zijn het veld te ruimen, zijn de grootste leveranciers van nieuwe katten die een zwerversbestaan moeten gaan leiden. Simpelweg omdat veel dieren in de leegkomende woningen worden achtergelaten, of na hun verhuizing terugkeren naar hun vertrouwde plek. Ook rekenen we erop dat veel dieren uit hun schuilplaats verdreven zullen worden. De sloopplannen bestrijken een periode van minimaal vijftien jaar; Ronald, dierenarts Chris Polanen en hun medewerkers, zetten dan ook nu al alle zeilen bij om de enorme klus te kunnen klaren.

 

Heeft u ook een hart voor kansloze dieren?

De Stichting is volledig afhankelijk van donaties en giften, die voor de volle honderd procent worden besteed aan de verzorging van kansloze en dakloze dieren. Besluit u donateur te worden, dan ontvangt u halfjaarlijks  ‘ De Hartekreet ’, het informatiebulletin van de Stichting.