Nagels knippen

Tekst en foto’s: Marianne Jager-Lanooy
“ De laatste tijd viel het me op dat mijn kat zich wat minder makkelijk bewoog. Een elegant bedoelde afsprong van het bed mislukte jammerlijk, omdat hij met zijn nagels bleef haken en halverwege de grond bleef hangen. Dit is voor een kat moeilijk op te lossen, maar kan zonder trauma voor de kat, vermeden worden door de nagels te knippen ”.
Katten houden ervan om hun nagels te scherpen. Dit doen ze instinctief, bij voorkeur aan mooie meubels en mandwerk. Katten kennen de waarde van uw spulletjes niet. Gelukkig willen ze ook wel een krabpaal / plank of sisal / kokosdeurmat gebruiken. Zo raken ze wat losse nagelschede's kwijt. Maar dat ze daarmee hun nagels zelf mooi kort zouden houden, is een fabeltje, wel mooi scherp! Zeker als de poes met haar nageltjes in het tapijt blijft hangen, is het gewenst de nageltjes te knippen. Katten die veel buiten komen, slijten hun nagels op een natuurlijke manier af, zodat die niet extreem lang worden. Binnen - katten kunnen echt last krijgen van lange nagels. Bovendien zijn die binnenshuis overbodig. Zij hoeven bijvoorbeeld niet in een boom te kunnen klimmen om aan een agressieve hond te ontkomen. Bij oude katten gebeurt het ook niet zelden dat een duimnageltje sterk gekromd in het vlees van het pootje groeit. Bovendien scheuren nagels dikwijls af, als ze ergens in blijven hangen, erg pijnlijk !
Waarmee ?
Bij de dierenarts of – speciaalzaak hebben ze een uitgebreid assortiment nagelknippers. Ik heb zelf ook een guillotinemodel aangeschaft, maar kan er niet mee omgaan. Ik gebruik een gewoon tangetje, zoals ik voor mijn eigen nagels ook gebruik, een nailclipper, maar niet zo'n hele kleine ! De tang moet in ieder geval goed scherp zijn, dus geen afgedankte teennagel - tang. Als de tang niet scherp is, plet en splijt hij de nagels terwijl ze geknipt worden. Je verricht hiermee onnodige schade aan de nagels.
Hoe te knippen ?
Zorg altijd voor goede verlichting. Als je het eng vindt om het alleen te doen, kan het handig zijn als er iemand wil helpen de kat vast te houden. In het begin een of twee nagels per keer, later verder ... Zo went de kat eraan zonder dat de " knipcessie " te lang duurt. Vasthouden kan o.a. gebeuren door de kat op tafel te zetten, zijn nekvel stevig vast te grijpen en haar / hem iets omhoog te trekken, zodat haar voorpootjes net los van tafel komen. Als je een kat stevig bij haar nekvel pakt, ontspant ze automatisch. Je kunt daar handig gebruik van maken door dan snel een pootje te pakken (als je rechtshandig bent), de klauwtjes tussen je linker duim en wijsvinger, om de beurt vast te pakken, er zacht op te drukken, zodat het nageltje tevoorschijn komt, en knippen maar! Een zware, volwassen poes mag je nooit optillen aan haar nekvel. Ze moet met haar achterpoten op tafel kunnen blijven steunen. Misschien dat je een andere manier wel prettiger vindt. Uiteindelijk heeft iedereen zijn eigen manier van vasthouden en knippen. De kat zal eraan wennen. Voordat je dit de eerste keer doet, verdient het aanbeveling, bijvoorbeeld tijdens het knuffelen met de kat, te oefenen hoe je het pootje vast moet pakken om de nageltjes te voorschijn te toveren. Als een poes haar pootje wordt vastgepakt, trekt zij dit meestal in een reflex terug. Als je het opnieuw pakt, laat ze meestal toch wel toe dat er even aan haar pootjes gefrummeld wordt. Zo begint de kat, zowel als het baasje aan het ritueel van nageltjes knippen, te wennen.
Zelf doe ik het in mijn eentje zo ?
Ik trek een kat bij goed licht, gezellig ontspannen, maar zeer beslist op schoot, terwijl ik op een rechte stoel of kruk zit. Het tangetje ligt naast me. Ik vertel ze dan dat ik even hun nageltjes ga knippen. De kat zet ik met zijn onderrug / billen op schoot - 4 pootjes steken in de lucht naar voren. Met mijn beide onderarmen houd ik de kat zo in positie, zodat hij geen kant op kan. Vanuit die positie pak ik de pootjes, een voor een vast, knijp erin, knip snel en klaar is kees. Ondertussen praat ik gezellig tegen ze, op een ontspannen manier. Dikwijls beginnen ze te snorren tijdens " de ingreep ". De achterpootjes zijn het lastigst, omdat ze dan met hun bovenlijf naar voren eroverheen willen gaan hangen, en dan zie je niets meer. Dat voorkom ik met mijn handen, polsen en / of onderarmen. Of ik trek ze wat onderuit, zodat ze wat meer op hun rug liggen. Verder bepraat ik ze vlijend, zo van: " nog eventjes, ik ben zo klaar ". Ik geef ze het gevoel dat ze bevoorrecht zijn en niet dat ze straf krijgen. Katten zijn heel gevoelig voor sfeer en die moet vooral ontspannen zijn.
Hoeveel mag er af ?
Als de kat geen zwarte nagels heeft, kun je bij goed licht zien waar " het leven " in de nagel zit, in de vorm van een klein bloedvaatje. Daar mag je niet in knippen, want dan schreeuwt de kat moord en brand! Het kan behoorlijk gaan bloeden. Het is mijzelf toch wel eens gebeurd hoor. Niet een echte ramp. Het geneest weer snel. Je schrikt zelf net zo erg als de kat. Geen reden dus om het daarom maar niet te doen. Als je het eng vindt, eerst het uiterste scherpe puntje, de volgende keer iets meer, enz. Als de nagels zwart zijn en niet doorschijnen, is het niet te zien tot hoever je mag knippen. Je moet dan een veilige marge houden. Probeer eens bij een andere kat te kijken hoe dat daar zit, om te weten wat er zo ongeveer af mag. De voorpootnagels zijn het belangrijkste. De achterpootnagels worden zelden zo extreem lang. Maar als je kat op schoot zit en hij / zij springt eraf, kun je gaatjes in je dijen krijgen, van het afzetten met nagels. Die nagels knip je dus in je eigen belang. Als je, je onzeker voelt, vraag dan of de dierenarts het een keer wil voordoen.
Hoe vaak ?
Als je frequent knipt, bij voorbeeld eens in de 10 dagen, hoeven alle nageltje nog niet gedaan te worden. Je doet dan alleen de langste. Geen langdurige kwelling. Nooit wilde achtervolgingen om het beest te pakken te krijgen. Als het niet gemakkelijk gaat, de volgende keer weer proberen, als het buikje vol is en de kat volledig ontspannen is. Onze 4 katten zijn allemaal ex - zwervers, al volwassen toen ze bij ons kwamen. 3 ervan (op Sjarrel na) hebben we moeten socialiseren. Toch laten ze zich allemaal prima knippen. Ik knip de nagels zelf nogal kort. Dan hoeft het niet zo frequent. De nageltjes van Mika en Fientje moet ik goed in de gaten houden. Ze meppen regelmatig naar elkaar en ik ben bang dat ze elkaars ogen beschadigen.
Op de foto's is te zien hoe de kat wordt vastgehouden, hoe ze in mijn armen hangen tijdens " het ritueel ". Met wat moed en heel veel geduld is succes bijna altijd verzekerd !